امام على عليه‏السلام- در حديث معراج: پيامبر صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم در شب معراج ، از پروردگار خود خواست و چنين گفت : پروردگارا ! مرا به كارى راه نماى كه با آن به تو نزديك شوم.
فرمود : «شبت را روز ، و روزت را شب بدار» .
پرسيد : پروردگارا ! چگونه چنين توان كرد؟
فرمود : «خواب خويش را نماز ، و خوراك خود را گرسنگى قرار بده .
اى احمد ! به عزّت و جلالم سوگند ، هيچ بنده‏اى برايم چهار چيز را تضمين نمى‏كند ، مگر اين كه او را به بهشت در مى‏آورم : زبان فرو بندد و آن را جز بدانچه به وى مربوط است ، نگشايد ؛ دل‏خويش را از وسواس حفظ كند ؛ آگاهى من از او و اين را كه او در زير نگاه من است ، پاس بدارد ؛ و نور ديده‏اش ، در گرسنگى باشد .
اى احمد ! كاش ، شيرينىِ : گرسنگى ، سكوت ، خلوت و آنچه را از آن به ارث برده‏اند ، چشيده بودى !» .
پرسيد : پروردگارا ! ارث گرسنگى چيست؟
فرمود : «حكمت ، حفظ دل ، تقرب به خداوند ، اندوه دائم ، كم‏هزينگى براى مردم ، حقگويى ، و اهمّيت ندادن به اين كه در گشايش و آسانى مى‏زيد يا در سختى و دشوارى .
اى احمد ! آيا مى‏دانى با كدام حالت و وقت ، بنده به من تقرّب مى‏جويد؟» .
گفت : نه ، اى پروردگار !
فرمود : «آن هنگام كه گرسنه يا در حالت سجده باشد» .